ความน่าจะเป็นบนเส้นทางดารา (ต่อ)

คราวที่แล้วฉันเขียนเรื่องคุณสมบัติที่คนคิดว่าดาราน่าจะมี ทั้งการกล้าแสดงออกและความร่ำรวยสะดวกสบาย คราวนี้ฉันเลยมาเขียนเรื่องที่เขาคิดว่าดาราน่าจะเป็นบ้าง

 

อัธยาศัยดี เฟรนด์ลี่ รักเด็ก เข้าวัด ใจบุญ รักสัตว์ แต่งตัวเก๋ หน้าดีเหมือนมีไฟส่องเช่นในทีวีตลอดเวลา มีกลุ่มเพื่อนดารา มีผู้จัดการส่วนตัวคอยหิ้วแก้วสตาร์บักส์ให้ จำแฟนคลับได้แม่นยำ

 

มันมีคนที่มีคุณสมบัติครบทุกอย่างที่ว่ามานี้เลยนะ และก็มีคนที่ไม่มีคุณสมบัติอะไรซักอย่างด้วย คือฉันนี่แหละ นี่ไม่ได้พูดเพราะภูมิใจด้วยนะ ถ้าบอกว่าละอายใจจะใช่กว่า

คล้ายๆ ที่คนมักนึกว่าคนที่อยู่แผนกไอทีจะสามารถซ่อมคอมพ์ได้ จบวิศวะฯต้องแก้ได้ทุกปัญหาเครื่องยนต์ยังไงยังงั้น ซึ่ ง มั น ไ ม่ ใ ช่ เ ล ย

 

ฉันเคยร่วมงานกับนักแสดงนิสัยดีมีอัธยาศัยจริงๆ ดังจะยกตัวอย่างตามนี้

เวลาใครเดินมาขอถ่ายรูป ขณะคุณก. (นามสมมติ) กำลังกินข้าวอยู่ในร้านอาหารแห่งหนึ่ง

อุ๊ย พี่ ก. พี่ ก.แน่ๆ เลย

-สวัสดีครับ (ยิ้มอบอุ่น)

พี่ๆ หนูขอถ่ายรูปด้วยได้มั้ยคะ นี่แม่/ป้า/ย่า/ยาย/คนข้างบ้าน/เพื่อนร่วมดาวนพเคราะห์ของหนูชอบพี่มากเลย (ทุกครั้งที่คนมาขอถ่ายรูป ตัวเขาเองจะไม่เคยชอบเรา จะมีคนอื่นชอบเสมอ ไม่รู้ทำไม)

-เอาสิครับ ((หันไปห้ามผจก.ส่วนตัวที่ทำท่าจะออกมากั้น)) ไม่เป็นไรครับ ข้าวยังไม่มา ถ่ายรูปกับน้องก่อนได้

เซลฟี่นะพี่

-เอาสิครับ ให้พี่กดให้มั้ย พี่สูงกว่าเราจะได้เห็นหน้ากันชัดๆ

ว้ายยยยย ขอบคุณมากเลยค่ะพี่ นี่หนูตั้งเวลาไว้ 10 วิฯนะคะ

9

8

พี่หล่อกว่าในทีวีอีกอะ

-แหม ไม่หรอกครับ ธรรมดา ฮะฮะฮะ

อุ๊ยๆๆ หน้าอ้วนอะ

-ไม่หรอกครับ น่ารักแล้ว

4

3

2

โอ๊ย ขออีกทีได้มั้ยคะ

-ได้สิครับ มาๆ พี่ก็ใช้มือถือรุ่นนี้พี่ทำให้เลย

ขอบคุณมากค่าาา พี่น่ารักอะ

-ไม่เป็นไรครับ อ้าว ข้าวพี่มาพอดี ขอตัวก่อนนะ กินข้าวให้อร่อยนะครับ

 

นี่! นี่เลยคือคนที่ฉันเคยเจอมา เขาทำอย่างจริงใจ ไม่เสแสร้ง ยิ้มแย้ม สร้างบทสนทนาอย่างเป็นธรรมชาติ

 

ส่วนฉัน–เมื่อกำลังนั่งซุกตัวอยู่กลางห้องอาหาร (อ่านถูกแล้ว คือฉันกินข้าวคนเดียวประมาณ 90 % ของชีวิต และไม่รู้ทำไม ไอ้โต๊ะเดี่ยวๆ นี่มันชอบจัดไว้ตรงกลางห้องอาหาร อีกนิดก็ทำป้ายไฟใส่กบาลคนนั่งแล้ว ว่า’อีนี่มาคนเดียวจ้า’) กำลังสไลด์นิ้วบนมือถือไปอย่างเรื่อยเปื่อย รออาหารที่สั่งมาเสิร์ฟ

อุ๊ย พี่ทราย พี่ทรายแน่ๆ เลย

-ค่ะ (เสียงเด๊ด หน้านิ่ง เพราะตายังไม่โฟกัสว่าใครเรียก)

พี่ๆ หนูขอถ่ายรูปด้วยได้มั้ยคะ นี่แม่, ป้า, ย่า, ยาย, คนข้างบ้าน, เพื่อนร่วมดาวนพเคราะห์ของหนูชอบพี่มากเลย

-อ้าว แล้วน้องไม่ชอบเหรอคะ (ตั้งใจจะให้น้องตลก แต่น้องหน้าเจื่อน)

ก็..ก็ชอบค่ะ เอ่อ

-อะ ถ่ายดิ นั่งเนอะ พี่ขี้เกียจยืน

อะ…เอ่อ ได้ค่ะ

……….

เอ่อ พี่ทรายถือโทสับให้หน่อยได้มั้ยคะ หนูแขนยาวไม่พอ

-อ้อ เออ ได้ๆ เอาสิ โทษที

10

9

เอ่อ พี่ดูแต่งตัวสบายๆ ดีนะคะ

-อ่อ นี่ชุดนอนอะ พี่กะออกมากินข้าวเฉยๆ

6

5

แต่..พี่ก็ดูดีกว่าในทีวีนะพี่

-อือ ทีวีบ้านน้องอาจจะไม่ดีอะ

อ่า….

2

1

-ขอบคุณนะคะ (ตัดจบ ก้มหน้าเล่นมือถือเหมือนเดิม ทิ้งน้องเคว้งคว้างกลางร้านอย่างไม่ไยดี)

 

ขอบอกตรงๆ จากใจเลยนะ คือฉันเขิน แล้วก็คุยไม่เก่ง ไม่รู้จะคุยอะไร จะไปถามว่าเขามาทำไมก็ประหลาด เจอกันในร้านข้าวก็ต้องมากินข้าวสิ หรือจะให้ถามว่ามากับใคร เขาบอกคำตอบให้ฉันก็ไม่รู้จักอีกก็เลยไม่กล้าถาม ส่วนไอ้เรื่องที่พูดตอบไปนี่ฉันก็กะจะให้มันเป็นมุกตลกน่ะ แต่ดูจะยิ่งเสริมฉายา ‘อินทิรา พาวงแตก’ แก่ฉันอยู่ร่ำไป ทั้งที่ในใจแสนจะยินดีที่มีคนจำได้มาขอถ่ายรูปเนี่ย

 

หรือเรื่องที่คิดว่าดาราจะจำคนได้ทุกคนนี่ก็เป็นความทุกข์ทนของฉันอย่างยิ่ง คือฉันจำมนุษย์ได้ไม่เก่งเอาเสียเลย แถมจะแนบเนียนชวนคุยหลอกเอาข้อมูลก็ยิ่งเงอะงะ ก็ไอ้บทสนทนาพวกนี้มันไม่ได้เขียนให้ท่องได้เหมือนในบทนี่หว่า เรื่องมันก็มักจะออกมาแนวนี้

พี่ทราย!!

-ค่ะ

จำผมได้ป่าวพี่!!

-เอ่อ…ใครเหรอ (นึกในใจว่าชีวิตนึงนี่เจอคนเยอะมาก น้องน่าจะอยู่ในช่วงไหนของชีวิตวะ)

ผมเล่นนเรศวรกับพี่อะ

-……(กองนเรศวรพี่ถ่ายอยู่ 10 ปี ผู้ช่วยผกก.ประมาณ 20 คน ดาราครึ่งร้อย ทหารเป็นพัน ช่างแต่งหน้าอีก 20 ช่างผม 30 ฝ่ายเสื้อผ้า 50 ม้า–อ้อ ม้าไม่นับก็ได้ ยังไงก็ไม่จำสับกันอยู่แล้ว)

 

ที่พี่เล่นบู๊กับผมไง

-พี่มีแต่บทบู๊อะ เล่นมา 5 ภาคได้พูดไม่กี่ประโยคเอง น้องคือคนไหนอะ

เอ่อ ที่พี่ฆ่าผมไง

-พี่ฆ่าคนไปเยอะมาก

วงแตก สลายตัว และฉันก็อดสูใจเหมือนเดิมว่าทำไมช่างไม่เป็นดาราเอาเสียเลยโว้ย!!

 

ดังนั้น, คุณผู้อ่านที่รักยิ่งทุกท่าน ไม่ว่าท่านจะมีภาพจำของดาราแบบไหน โปรดให้ความเมตตาแก่หญิงวัยกลางคนบ้าๆ บอๆ อย่างฉันด้วย ที่แม้จะประกอบอาชีพเป็นนักแสดงแล้ว แต่จริตจก้านอย่างดาราก็หาได้ส่องแสงอาบร่างฉันไม่

ทิ้งให้ฉันมอมๆ มึนๆ รั้งท้ายอยู่หางแถว เพราะขนาดบางคนที่ไม่ได้เป็นดาราหรือเวลาข่าวลงว่า ‘ดาราดัง’ ‘เน็ตไอดอลชื่อดัง’ จนเราต้องกดลิงค์ข่าวเข้าไปดูหน้า เรายังต้องปุจฉาตัวเองว่า “ใครวะ?” เนี่ย พวกเขาเหล่านั้นยัง ‘ดู’ เป็นดารากว่าฉันเลย

ให้ตาย!!!

 

 

Illustration by Namsai Supavong
No Comments Yet

Comments are closed