หากคุณรักคืนวันศุกร์ เราเป็นเพื่อนกัน หากคุณเกลียดเช้าวันจันทร์ คุณน่าจะเข้ากันได้ดีกับ คาร์ล มาร์กซ์ (Karl Marx)
บุคคลทรงอิทธิพลทางความคิด เจ้าของแนวคิดโด่งดังและยังคงยังบาดเลือดแค้นทุนนิยมมาจนวันนี้ อย่าง ‘แรงงานที่ถูกทำให้แปลกแยก’ (Alienated Labor) ว่าด้วยเรื่องแรงงานภายใต้ระบบทุนนิยม สูญเสียความเป็นตัวเองผ่านการทำงาน เพราะไม่ได้เป็นกิจกรรมที่เราเลือกอย่างอิสระ แต่ถูกบังคับให้ทำเพื่อความอยู่รอด จนไม่รู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับผลผลิตหรือผลงาน ฝีมือตัวเอง อาจเป็นสิ่งที่หลายคนรู้สึกอยู่ทุกวันจันทร์เช้าก็ได้
เรานึกภาพชีวิตของคนที่มีแนวคิดยั่วล้อต่อต้านทุนนิยมอย่างมาร์กซ์ไว้เป็นแบบไหนกัน มุทะลุดุดัน เฝ้าฝันถึงสิ่งยิ่งใหญ่ว่าตน แต่หากลองสืบค้นไปถึง 1 วันของเขา เราอาจจะต้องเลิกคิ้วด้วยความสงสัย เขาเขียนถึงการปลดปล่อยแรงงานในขณะที่ตัวเองไม่เคยทำงานที่มีรายได้มั่นคง เขาวิเคราะห์การกดขี่ของระบบทุนนิยมด้วยมือที่ถือซิการ์ราคาถูก ในห้องที่รายล้อมไปด้วยหนังสือที่ไม่มีวันอ่านจบ และหนี้ที่ไม่มีวันชำระหมด แต่ทุกความยุ่งเหยิงในชีวิตส่วนตัวนั้นไม่ได้บดบังสิ่งที่เขาทิ้งไว้ให้คนรุ่นหลังได้เลย
เวลาลืมตาตื่นของมาร์กซ์ไม่ได้ระบุไว้แน่ชัด ขึ้นอยู่กับว่าคืนก่อนเขาโหมงานดึกแค่ไหน บางวันเขานอนดึกข้ามคืน แล้วมานอนทับโซฟาในเสื้อผ้าชุดเดิมตอนเที่ยงวัน จากนั้นนอนหลับไปจนถึงเย็น โดยไม่สนใจว่าจะมีใครเดินผ่านเข้าออกห้องหรือไม่
หากเป็นวันปกติทั่วไป ไม่มีสิ่งพิเศษใดๆ ต้องทำ เขามักไปนั่งทำงานที่ British Museum Reading Room ตั้งแต่ 9 โมงเช้าจนปิดเวลา 5 ทุ่ม แบบนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใครจะรู้ นั่นอาจเป็นแหล่งวัตถุดิบทางความคิดชั้นดีเลยก็ได้
หลังจากกลับจากอ่านหนังสือ เขาจะนั่งทำงานต่อดึกดื่น พร้อมสูบบุหรี่มวนต่อมวนอย่างไม่หยุดพัก จนกลายเป็นสิงห์นักสูบเต็มตัว แล้วมิตรร้ายทำลายปอดนี้ก็บั่นทอนสุขภาพเขาถาวร จนทำให้เขาเป็นโรคตับ ฝีบนร่างกาย และตาอักเสบบ่อยครั้ง
นอกจากชอบสูบตอนทำงานแล้ว อีกหนึ่งนิสัยติดตัวเมื่อต้องเริ่มเขียนให้เสร็จลุล่วง เขาจะเขียนไปเรื่อยๆ จนกว่าจะคิดไม่ออก พอรู้ตัวแล้วว่าสมองถึงทางตัน เขาจะลุกขึ้นเดินวนรอบโต๊ะ เร็วขึ้นเรื่อยๆ จนกว่าจะมีไอเดียบางอย่างผุดขึ้นมาในหัวแล้วค่อยกลับไปนั่งเขียนอีกครั้ง
มาร์กซ์ทุกข์ทรมานจากปัญหาสุขภาพ ปวดหัว ตาอักเสบ ปวดข้อ นอนไม่หลับ และโรคตับ เขาพูดถึงความเจ็บป่วยของตนไว้ว่าเป็นความน่าสังเวชของการมีชีวิต (wretchedness of existence) ความเจ็บปวดแย่ลงเพราะนิสัยทำงานดึก ทั้งสูบและดื่มเกินขนาด กระนั้นเขาก็ยังเขียนหนังสือต่อไม่หยุดยั้ง
จากชีวิตประจำวันของเขา เราคงพอจะเห็นภาพแล้วว่าเขาไม่ใช่นักวิชาการที่มีระเบียบแบบแผนในชีวิตสักเท่าไหร่ กลับกัน เขาทำงานในสภาวะโกลาหล มีช่วงอ่านและเขียนแบบเข้มข้นสลับกับช่วงที่หมดแรงพังทลาย ไม่สามารถทำตามกำหนดส่งงานได้เลย แต่ถึงอย่างนั้น เขามีงานเขียนที่รวมกันแล้วคาดว่าจะยาวถึง 120 เล่ม และหนึ่งในนั้นยังทำงานกับสังคมจนถึงวันนี้ได้
อ้างอิงจาก
https://chrisblattman.com/blog/2016/03/21/13810/
https://celebritydailyroutine.com/karl-marx-daily-routine/
