Life MATTERs

สถาปัตยกรรมของ Tadao Ando: ปรัชญาลึกซึ้งแห่งธรรมชาติ หรือความลำบากในการอยู่อาศัย?

หากพูดว่าสถาปัตยกรรมของ Tadao Ando กับธรรมชาติคือสิ่งเดียวกันก็คงไม่ผิดนัก เพราะงานออกแบบของสถาปนิกญี่ปุ่นวัย 76 ผู้นี้แฝงไว้ด้วยปรัชญาทางธรรมชาติ ตั้งแต่ในขั้นตอนที่ยังมีแค่แบบร่างไปจนถึงวันที่ตึกสร้างเสร็จให้คนได้ใช้งานและชื่นชม แม้เขาจะไม่เคยเข้าเรียนวิชาสถาปัตยกรรมที่ไหนเลย! แถมไม่แคร์ว่าใครในบ้านจะหนาวเหน็บแค่ไหนในฤดูหนาว อีกต่างหาก ย้อนกลับไปในวัยเด็ก ไม่มีอะไรที่บอกได้เลยว่าเด็กชายทาดาโอะ อันโดะจะเติบโตขึ้นมาเป็นสถาปนิกผู้ยิ่งใหญ่ เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการวิ่งเล่นในทุ่งหญ้า…

2 Shares

คุยกับโอ๊ต—มณเฑียร ศิลปินสายจันทรคติ ว่าด้วยพิธีกรรมและศิลปะในโลกโพสต์โมเดิร์น

ลูกแมวสองตัวกระโดดไปมาระหว่างเรานั่งจิบชาคุยกัน—ตัวหนึ่งขาว อีกหนึ่งดำ ทั้งคู่เพิ่งถูกโอ๊ต มณเฑียรและคนรักรับมาเลี้ยง โดยเริ่มจากการเพ่งจิตแล้วมองเห็นตัวสีดำก่อน จึงออกตามหาแล้วรับมาเลี้ยง และนี่คือวิธีการใช้ชีวิตของเขา ที่เราอยากพูดคุยให้กระจ่างแจ้งกับตัวเองมากขึ้น โอ๊ต มณเฑียร คือท็อปลิสต์ในใจเรา ในแง่ของคนที่ใช้ชีวิตได้อย่างเป็นตัวเองและมีสุนทรียะเสมอ นึกภาพเขาในชุดกรุยกราย นั่งวาดภาพในสตูดิโอกรุ่นกลิ่นกำยาน ในห้องนั้นเต็มไปด้วยหนังสืออาร์ต…

0 Shares

กลิ่นอายรักเลสเบี้ยน ในงานของ Gerda Wegener ภรรยาสุดเท่ของ Danish Girl

แม้ความหวานหยดย้อยของ Eddie Redmayne ในบทบาท Lili Elbe จากหนังเรื่อง The Danish Girl (2015) จะกุมใจผู้ชมได้อยู่หมัด แต่สำหรับเราแล้ว คาแรคเตอร์ Gerda…

0 Shares

คุยกับ มายด์—ณัฐชานันท์ นักเขียน/นักแปล ผู้เทใจให้ความไม่เพอร์เฟกต์และปรักหักพัง

สำหรับเธอ ความไม่เพอร์เฟกต์และปรักหักพังคือเสน่ห์ที่ผสมกลมกลืนอยู่รอบตัวกับในเกือบทุกความสัมพันธ์ เธอเชื่อว่าการพานพบของผู้คน เริ่มต้นจากความเศร้าด้วยซ้ำ ซึ่งเธอไม่ได้มองมันแค่ด้วยสายตาโรแมนทิไซส์จ๋า แต่เขียนมันออกมาเป็นชิ้นงานที่จับต้องได้และกระทบใจใครหลายคนมาแล้วเป็นที่เรียบร้อย มายด์—ณัฐชานันท์ กล้าหาญ คือหญิงสาวผู้ทำงานหลากหลายจากปลายนิ้วตัวเอง เขียนงานส่วนตัว เขียนสารคดี เขียนบทความ แปลคอนเทนต์และอีกจิปาถะ รวมไปถึงการถ่ายภาพคาแรคเตอร์ชัดในชื่อ Mind…

0 Shares

Rich Chigga : หนุ่มน้อยสายปั่น non-PC สู่เอเชียนแร็ปเปอร์ผู้จริงจังกับดนตรียิ่งกว่าเดิม

หน้าตาสุดมึน เสื้อโปโลสีชมพู และกระเป๋าคาดเอวเฉิ่มเชยคือภาพแรกๆ ที่ทำให้ Rich Chigga หนุ่มน้อยจากอินโดนีเซียเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก ไม่ใช่ว่าลุคคุณพ่อเด๋อๆ กำลังอินเทรนด์หรอกนะ แต่เมื่อเด็กหนุ่มหน้าตี๋จับลุคนั้นมาอยู่ในเอ็มวี Dat $tick เพลงแร็ปดุเดือดว่าด้วยอาชญากรรม เหล้ายา ความรุนแรง…

0 Shares

ชีวิตที่กาลเวลาไม่อาจทำร้าย David Hockney ศิลปินป๊อปอาร์ตผู้ยิ่งใหญ่—เสรีชนที่ยังหลงเหลือ

“Live hard, not die yet” คือประโยคที่ขอบังอาจแต่งขึ้นใหม่ เพื่อมอบให้ศิลปินป๊อปอาร์ตที่เรารักงานวาดของเขาโดยเฉพาะในยุคหลังๆ มากเหลือเกิน ชีวิตของ David Hockney นั้นน่าทึ่งและชวนฉงน บุหรี่และกัญชาไม่ได้ทำให้เขาอายุสั้นลง แม้แต่โรคหลอดเลือดในสมองก็ไม่อาจทำให้เขาหยุดทำงานได้ มีเพียงสองสิ่งที่สามารถหยุดเขาจากการวาดภาพ…

0 Shares

คุยกับบ.ก. Fungjaizine: อิ๊ก—มนต์ทิพา เนิร์ดดนตรีผู้เชื่อว่าเพลงไทยต้องสนุกได้กว่านี้อีก!

ถ้าพูดถึงเพลงอินดี้ โดยส่วนตัวแล้ว เรามักนึกถึง อิ๊ก—มนต์ทิพา วิโรจน์พันธุ์ เป็นคนแรกๆ เปล่า, เธอไม่ใช่นักร้อง นักดนตรี (แม้จะมีวงที่ทำๆ หยุดๆ กับเพื่อนก็เถอะ) แต่การเป็นบ.ก.ของ Fungjai Zine…

0 Shares

มนุษย์โดยแท้ หรือคนแก่บ้ากาม? Nobuyoshi Araki ช่างภาพผู้เห็นความงามในเนื้อหนังและโยนี

ชอบดอกไม้ ใส่แว่นกลม เลี้ยงแมวเซา หนวดเทาเฟิ้ม—เหล่านี้คือคุณลักษณะที่มักจะถูกทึกทักว่าเป็นของหนุ่มฮิปฯ ที่ไม่ว่าตัวจริงจะเป็นอย่างไร เพียงมีคุณลักษณะเหล่านี้ก็มักจะดูอ่อนโยนอ่อนไหวไปทั้งหมดทั้งสิ้น แต่ใครเลยจะคิดว่าอีกคนที่มีคุณลักษณะดังกล่าวคือช่างภาพญี่ปุ่นรุ่นใหญ่วัย 75 เจ้าของวาทะ “ภาพถ่ายเป็นความจริงชั้นสอง” “กล้องดิจิตอลมีไว้สำหรับคนโง่” และ “เพราะผมถ่ายไงล่ะ มันถึงอีโรติก!” Nobuyoshi…

0 Shares

คุยกับ ‘พาย’ My Life As Ali Thomas : นักเขียนเพลงในห้องน้ำ และสิ่งที่ต้องทำเพื่อครองสติ

กว่าสามปีแล้วที่นักฟังเพลงชาวไทยได้รู้จักเสียงอันเย็นสดชื่นของ พาย—กัญญภัค วุธรา และซาวด์ดนตรีกลิ่นอายโฟล์กของผองเพื่อนแห่งวง My Life As Ali Thomas หลังจากทยอยปล่อยซิงเกิ้ลที่น่าจดจำอย่าง Daugther and Son, Winter’s Love,…

0 Shares

เมื่อนักกฎหมายเปิดบาร์ Bad Taste จำลองโลกอินเทอร์เน็ตสุดป่วงพร้อมตั้งคำถามกับ copy right

ในขณะที่คอนเซปต์ของการกินดื่มในยุคนี้ ทางหนึ่งก็คือการหลบออกจากโลกอินเทอร์เน็ตไปสักพัก แต่สำหรับที่ Bad Taste พวกเขากลับจำลองโลกอินเทอร์เน็ตออกมาเป็นมวลในโลกจริง ให้เราดำดิ่งลงไปและเมามายกับมันยิ่งว่าโทรศัพท์มือถือที่สกรอล์อยู่เสียอีก เมื่อดูหน้าตาด้านนอกที่นี่ก็คือบ้านธรรมดาหลังหนึ่งในหมู่บ้านสงบๆ แต่เมื่อตกกลางคืนที่นี่จะเปล่งประกายในไฟสีชมพูตัดน้ำเงิน ชวนให้เราเข้าไปจิบอะไรสักแก้วหรือมากกว่า แล้วก็อาจจะพูดคุยกับเพื่อนอย่างออกรส คนมาคนเดียวก็อาจจะจ้องมองมีมแสบๆ คันๆ บนผนังไปทีละมีม ดื่มด่ำกับดนตรี…

0 Shares