เช้าวันหนึ่งในลอนดอนต้นทศวรรษ 1950 เมืองยังเต็มไปด้วยสีเทาหลังสงคราม อาคารอิฐเก่าเปียกฝนบางๆ ผู้คนในเสื้อโค้ทเข้มเดินสวนกันอย่างเร่งรีบ ในอาคารของ King’s College London มีนักวิทยาศาสตร์หญิงคนหนึ่งกำลังเริ่มวันทำงานตามปกติ โดยไม่รู้เลยว่าวันธรรมดานี้จะนำชื่อเสียงมาให้ แม้เป็นวันที่เธอจะจากโลกนี้ไปแล้วก็ตาม
โรซาลินด์ แฟรงคลิน (Rosalind Franklin) มาถึงห้องแล็บพร้อมสมุดโน้ต ฟิล์ม X-ray และลิสต์สิ่งที่ต้องทำใน 1 วัน ต่อคิวยาวเหยียด วันทำงานของเธอมักเริ่มจากการตรวจเครื่อง X-ray diffraction การทดลองเกี่ยวกับ DNA โดยมีขั้นตอนที่อาศัยความพิถีพิถันและความละเอียด จัดแจงเปลี่ยนมุม จัดเส้นใย DNA ให้พอดี รอแสงยิงผ่าน และหวังว่าฟิล์มที่ได้จะคมพอจะอ่านอะไรบางอย่างออกมา
บางครั้งเธอต้องเดินขึ้นลงหลายชั้นของอาคาร ทั้งระหว่างห้องทดลอง ห้องมืด และโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยกระดาษคำนวณ ในห้องมืดนั้น ฟิล์มภาพถ่ายค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากน้ำยาเคมีทีละนิด เหมือนภาพลึกลับกำลังเผยตัว เธอเพ่งมอง pattern ของจุดและเงาบนฟิล์ม จนสังเกตได้ถึงการจัดระเบียบซ่อนอยู่
ระหว่างวัน โรซาลินด์คุยกับนักศึกษาปริญญาเอกในทีม เรื่องการตั้งค่าเครื่องทดลอง บางครั้งก็ถกเถียงกันเรื่องผลลัพธ์อย่างออกรส เธอขึ้นชื่อเรื่องความเข้มงวด ตรงไปตรงมา และไม่ค่อยอดทนกับข้อสรุปที่ยังไม่มีหลักฐานรองรับมากพอ สำหรับเธอ ความจริงต้องถูกพิสูจน์ทีละชั้น ผ่านตัวเลข ผ่านรอยบนฟิล์ม ผ่านข้อมูลที่ซ้ำได้อีกครั้งและอีกครั้ง แต่เมื่อถึงช่วงหลังเลิกงาน ความเข้มงวด จริงจัง ถูกทิ้งไว้ที่ออฟฟิศ เพื่อนร่วมงานที่ได้ใช้เวลานอกห้องแล็บด้วยกัน มักพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า เธอค่อนข้างเป็นกันเอง สนุกสนาน และชอบเข้าสังคม
ในเดือนพฤษภาคม 1952 ท่ามกลางวันทำงานซ้ำๆ บนแผ่นฟิล์ม ภาพหนึ่งก็ปรากฏขึ้น กากบาทพร่ามัวบนฟิล์มที่ทำให้มนุษย์เริ่มมองเห็น ว่าชีวิตอาจถูกเขียนอยู่ในโครงสร้างรูปเกลียวที่ละเอียดอ่อน เป็นหลักฐานสำคัญที่ช่วยให้วงการวิทยาศาสตร์เข้าใจว่า DNA มีรูปร่างเป็นเกลียวคู่ ภายหลังถูกเรียกว่า Photo 51 และกลายเป็นหนึ่งในภาพทางวิทยาศาสตร์ที่สำคัญที่สุดของศตวรรษที่ 20
ความเป็นนักสมบูรณ์แบบในกระบวนการทดลองของโรซาลินด์ นำไปสู่การค้นพบที่แม่นยำในงานอื่นๆ ด้วย อย่าง งานวิจัยไวรัส เธอพบว่า RNA ของ TMV ฝังตัวอยู่ในโปรตีนชั้นนอก ไม่ใช่อยู่ในแกนกลางอย่างที่คาดไว้ รวมถึงมุมของตำแหน่ง RNA สัมพันธ์กับแกนของไวรัส
น่าเศร้าตรงที่ โรซาลินด์เสียชีวิตก่อนประกาศรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ ในปี 1962 ทำให้ชื่อของเธอถูกพูดถึงน้อยกว่าที่ควร ก่อนที่ภายหลังวงการวิทยาศาสตร์จะยอมรับในวงกว้างว่า Photo 51 คือกุญแจสำคัญของการค้นพบโครงสร้าง DNA
อ้างอิงจาก
https://www.rosalindfranklin.edu/about/facts-figures/dr-rosalind-franklin/
