ผลงานประพันธ์บทเพลงกว่า 722 ชิ้น ถูกขีดเขียนขึ้นตลอดช่วงชีวิตของ ลุดวิก แวน บีโธเฟน (Ludwig van Beethoven) นักประพันธ์เพลงและวาทยากรที่ผู้คนจดจำว่าเขามีความบกพร่องทางการได้ยิน
เสียงรอบข้างไม่ได้เงียบงันตั้งแต่กำเนิด เขาค่อยๆ สูญเสียการได้ยินในวัยเกือบ 30 ปี ความถี่บางช่วงเริ่มหายไป ตามมาด้วยเสียงพูดคุยของผู้คน จนในที่สุดเขาต้องใช้วิธีเขียนเพื่อสื่อสารแทนการพูดคุย แต่นั่นไม่ได้ทำให้เขาท้อถอยกับการประพันธ์บทเพลง กลับกัน เขายังคงสร้างผลงานอย่าง Symphony และ Piano Concerto หมายเลขต่างๆ ที่ถูกเล่นซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้กับโลกนี้ได้นับไม่ถ้วน
ความเจ็บป่วยทางกายทำให้เขาชดเชยสมรรถภาพการทำงานที่บกพร่องไป ด้วยกิจวัตรที่ช่วยเพิ่มความโปรดักทีฟให้ตัวเอง
เขาตื่นตั้งแต่ 06.00 น. และไม่เคยสายไปกว่านั้น อาหารเช้าง่ายๆ และไม่ได้สลักสำคัญ เพราะมุ่งความสำคัญไปที่การเริ่มทำงานทันทีเมื่อหลังมื้อเช้า เขาขลุกอยู่ในห้องดนตรี ที่เก็บต้นฉบับดนตรี โน้ตเพลง และภาพร่างต่างๆ ไว้อย่างเป็นระเบียบ การจับจังหวะของเขา ต้องพึ่งพานาฬิกาเรือนหนึ่งจากอพาร์ตเมนต์หลังสุดท้ายของเขาในกรุงเวียนนา (ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ Beethoven-Haus ในเมืองบอนน์)
จนถึงช่วงสาย เขาออกไปเดินเล่นและกลับมาสะสางจดหมายทางธุรกิจ และออกไปเดินเล่นอีกครั้งในช่วงบ่ายหรือในตอนที่เขาว่างเว้นจากการทำงาน และการเดินทอดหุ่ยยามบ่ายแก่ๆ นี้เองที่เขามักจะได้ไอเดียมากมาย ทำให้เขาต้องพกสมุดติดตัวไปด้วยเสมอ เพื่อไม่ให้พลาดบันทึกไอเดียที่แล่นเข้ามาฉับพลัน
แม้จะมุ่งมั่นในการทำงานขนาดไหน แต่เขาไม่ได้ขังตัวเองอยู่ในห้องทำงานข้ามวันข้ามคืน เหมือนอัจฉริยะสติเฟื่องในเรื่องเล่า แต่กลับให้ความสำคัญกับเวลาพักผ่อนระหว่างวัน ออกไปเดินเล่นยืดเส้นยืดสาย และไม่ลืมที่จะไขว่คว้าไอเดียใหม่ๆ ระหว่างทาง
อ้างอิงจาก
https://www.bbc.com/thai/features-55315302
